Jongno Bölgesi. Astyr dört yaşındayken babasının ölüm haberini aldı. 「Cenaze Törenleri Kanunu’nun 12. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, ailesi olmayan ölen kişinin naaşı yakılacak ve halka duyurulacaktır. Akabinde akrabaları, naaşını almak için talepte bulunmaları gerekmektedir.」 Babası hep tuhaf şeyler anlatırdı. Talochium adlı bir imparatorluktan geldiğini söylerdi. Tyr’ın memleketinin de orada olduğuna inanırdı. “Babam Tyr ile uzun, çok uzun bir süre yaşayacak. Bir gün memleketimize döneceğiz ve Tyr çok daha büyük ve temiz bir evde gülecek.”
Doğduğu topraklara dönmekten bahsetti. Onun mutluluğunu düşünüyordu. Sonunda, Tyr’ı geride bıraktı. Ama sonra… Eşyalarını karıştırırken, daha önce hiç görmediği bir şey ortaya çıktı. [Onu kurtarmalı mıyım?] “Bir taş konuşuyor…” [İstersen, hepsini geri getirebilirim. Doğduğun yere. Senin ait olduğun yere. O adamın hala hayatta olduğu yere.] Astyr’a son bir şans verildi. Artık babasını kurtarabilir ve gerçek vatanlarına dönebilirdi! Ve bundan sonra her şeyin yolunda gideceğini düşündü. * “Dürüst olmak gerekirse, ne zaman tekrar karşılaşacağımızı merak ediyordum.” Başka bir dünyaya dönüp yerleştikten sonra, Astyr sonunda geçmişteki babasıyla yeniden bir araya geldi, ama bir şeyler ters gidiyordu. “Sayısız insanın hayatını mahveden biri için, gerçekten utanmazsın Necromancer Kralı.” Baba… sen kutsal şövalye değil miydin? “Sıkıldım, hadi bunu tek seferde bitirelim. Kaybeden her şeyi bırakıp bu alanı sonsuza kadar terk edecek.” Bir paralı asker. Ve sıradan bir paralı asker değil, her gün korkunç canavarları öldürüp savaş alanında hakimiyet kurmasıyla ünlü, yüksek rütbeli bir grubun lideri. “Bugün seni öldürürsem, en çok işe alınan kişi unvanını geri almam gerekmez mi?” Görünüşe göre babam bir şey saklıyormuş. Çok büyük ve çok olağanüstü bir şey.
Yorum